نسخه چاپی دانلود صوت کتاب منبع [محل این فیش]

پخش کننده صوت


مجموعه‌آثاراستادشهیدمطهری، ج۲۵، ص: ۴۴۶

در نهج‌البلاغه است که کسی آمد خدمت امیرالمؤمنین علی علیه السلام، عرض کرد مرا نصیحتی بفرمایید. حضرت در مقام نصیحت او چند جمله فرمودند که اولین جمله‌اش این است: لاتَکنْ مِمَّنْ یرْجُو الْاخِرَةَ بِغَیرِ عَمَلٍ وَ یرَجِّی التَّوْبَةَ بِطولِ الْأمَلِ، یقولُ فِی الدُّنْیا بِقَوْلِ الزّاهِدینَ وَ یعْمَلُ فیها بِعَمَلِ الرّاغِبینَ «۲». اگر ما امروز به علی علیه السلام عرض کنیم آقا ما را نصیحتی کنید، قطعاً از همین ردیف با ما صحبت خواهد کرد. فرمود: از کسانی مباش که امید به آخرت می‌بندند ولی بدون عمل (این، امید و رجاء کاذب است) و از آن کسان مباش که توبه را دوست دارد و دلش می‌خواهد توبه کند ولی با طول امل و آرزوهای دراز، یعنی توبه را تأخیر می‌اندازد و با خود می‌گوید دیر نمی‌شود، وقت هنوز باقی است. می‌فرماید: ای مرد! از آن کسان مباش که آخرت را دوست می‌دارد ولی نمی‌خواهد عمل کند. معنی جمله بعد این است: از آن کسانی مباش که وقتی سخن می‌گوید سخن کسی است که به مادیات دنیا بی‌اعتناست ولی وقتی پای عمل به میان می‌آید آدم اسیر و بیچاره‌ای است، عملش عمل شیفتگان و مغرورین به دنیاست.

پاورقی : (۲) نهج‌البلاغه فیض الاسلام، حکمت ۱۴۲ صفحه ۱۱۶۰.



شماره صفحه در کتاب منبع : ۴۹-۵۰
تاریخ ایراد سخنرانی : ۱۳۴۹/۲/۱۱ هجری شمسی (۲۴ صفر ۱۳۹۰) - حسینیۀ ارشاد

لطفاً نظر خود را بنویسید: